Şiir/ Üvercinka

böylece bir kere daha boynunlayız sayılı yerlerinden
en uzun boynun bu senin dayanmaya ya da umudu kesmemeye
laleli´den dünyaya doğru giden bir tramvaydayız
birden nasıl oluyor sen yüreğimi elliyorsun
ama nasıl oluyor sen yüreğimi eller ellemez
sevişmek bir kere daha yürürlüğe giriyor
bütün kara parçalarında
afrika dahil

aydınca düşünmeyi iyi biliyorsun eksik olma
yatakta yatmayı bildiğin kadar
sayın tanrıya kalsa seninle yatmak günah daha neler
boşunaymış gibi bunca uzaması saçlarının
ben böyle canlı saç görmedim ömrümde
her telinin içinde ayrı bir kalp çarpıyor
bütün kara parçaları için
afrika dahil

senin bir havan var beni asıl saran o
onunla daha bir değere biniyor soluk almak
sabahları acıktığı için haklı
gününü kazanıp kurtardı diye güzel
bir çok çiçek adları gibi güzel
en tanınmış kırmızılarla açan
bütün kara parçalarında
afrika dahil

birlikte mısralar düşürüyoruz ama iyi ama kötü
boynun diyorum boynunu benim kadar kimse değerlendiremez
bir mısra daha söylesek sanki her şey düzelecek
iki adım daha atmıyoruz bizi tutuyorlar
böylece bizi bir kere daha tutup kurşuna diziyorlar
zaten bizi her gün sabahtan akşama kadar kurşuna diziyorlar
bütün kara parçalarında
afrika dahil

burda senin cesaretinden laf açmanın tam da sırası
kalabalık caddelerde hürlüğün şarkısına katılırkenki
padişah gibi cesaretti o alımlı değme kadında yok
aklıma kadeh tutuşların geliyor
çiçek pasajı´nda akşam üstleri
asıl yoksulluk ondan sonra başlıyor
bütün kara parçalarında
afrika hariç değil

CEMAL SÜREYA.

Müzik/ Beirut - Rhineland (Heartland)

insanların fark etmesi gereken çok şey var.

Söz/ Trainspotting'den

Hayatı seçin. İş bulun. İşinizde ilerleyin. Aile kurun. Büyük ekran bir televizyon alın. Çamaşır makinesi, araba, cd player, elektrikli konserve açacağı alın. Sağlığınıza dikkat edin. Kolesterolünüzü düşük tutun ve kendinize diş sigortası yaptırın. İpotekle ev alın. İyi bir ev için çalışın. Arkadaşlarınızı seçin. Hobileriniz için ayrı giysiler ve uyumlu çanta kullanın. Doğru dürüst bir çatısı olan, üç odalı pahalı bir daire kiralayın. D.I.Y’e gidin ve Pazar sabahı orada ne işiniz olduğunu düşünün. Kanepenizde oturun, televizyonun beyninizi yıkamasına izin verin, ruhunuzu o salak yarışmalara satın ve bir şeyler tıkının. Tüm bunları yaptıktan sonra intihar edin. Sırf neslinizi devam ettirebilmek için… Ürettiğiniz o sersem bebeklerin ortalığa işemesini izleyin. Geleceğinizi seçin. Hayatı seçin. Ama neden böyle bir şey yapayım ki? Ben hayatı seçmemeyi seçtim. Ben başka bir şey seçtim. Neden mi? Hiçbir nedeni yok. Kim eroin bulabildiği sürece nedenleri düşünür ki?

 - Mark Renton

Resim/ Nazar

- Canan Berber

Film/ 127 Hours (127 Saat)

"Between a Rock and a Hard Place"


Oyuncular:


James Franco - Aron Ralston
Kate Mara - Kristi
Amber Tamblyn - Megan


Yönetmen: Danny Boyle
Senarist: Danny Boyle & Simon Beaufoy


Hepimiz mutlaka bir şeyler biliyoruzdur "127 Saat" hakkında. Belki gerçek bir hikaye olduğunu, belki kayaların arasında bir kanyonda geçtiğini, belki Slumdog Millionaire'in yönetmeninden çıktığını, belki de sadece "127 Saat"le alakalı birtakım olaylar olduğunu. Evet, ortada 5 gün 7 saatlik bir zaman var ve oldukça uzun, bu bariz ortada; hele bir de eliniz kayaya gri- mavi renk alacak derecede sıkışmış ise bu süre öldürmez, süründürür.
Başta düşünüldüğünde akla, filmin tamamı esas olayın aksettiği Utah'taki Blue John(BJ) kanyonda geçtiği ve haliyle sıkıcı olduğu gelebilir; ama hayır.
Öncelikle Aron ip, kamera, bıçak, matara ve benzeri gereçlerini çantasına toplarken, annesinin sesinin telesekreter kaydı "Hoşgeldin!" diyor bize. Aron mı? Hiç ama hiç oralı değil. Dinliyor ve çıkıyor ve... gitti. Başta düşe kalka gidiyor kanyonda bisikletiyle ve ardından bingo! Megan ve Kristi çıtırlarıyla tanışıyor. Akşam parti davetini de kaptı ve hızlıca kanyonu geçeyim derken boom! İşte o an ve o oynayan kayanın azizliği...


5 GÜN - 7 SAAT


O muhteşem Sigur Ros şarkısı (Festival) ve sanılanın aksine sıkmayan sürükleyici bir yapım.


"Aron Ralston:
Hey there, Aron!
Is it true that
you didn't tell
anyone
where you were going?"

Şiir/ Siyahüzüm

Bir siyahüzümün soyması gibi kendini

geldim,

al.

Sevmeni istiyorum beni:

tamamlanmamışlığımı sorgula, kına.

Yorgunum, azımsa yorgunluğumu.

Kırgınlığımı yer, önemset boşladığım şeyleri.

Kuşkulandığımda, doğrula kuşkularımı,

yatıştır sonra, insancıl kıl beni.

Korkuyorum, onayla korkularımı,

Birlikte direnelim sonra.

Bir siyahüzümün soyması gibi kendini

geldim.

Üstlen,

büyüt beni.

Roni Marguiles

Söz/ Kürk Mantolu Madonna'dan

Muhakkak ki bütün insanların birer ruhu vardı, ancak birçoğu bunun farkında değildi ve
gene farkında olmadan geldikleri yere gidecekti.
Bir ruh ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize,
bizim aklımıza, hesaplarımıza danışmaya lüzum bile görmeden, meydana çıkıyordu...
Biz ancak o zaman sahiden yaşamaya -ruhumuzla yaşamaya- başlıyorduk.
O zaman bütün tereddütler, hicaplar bir tarafa bırakılıyor,
ruhlar birbiriyle kucaklaşmak için, her şeyi çiğneyerek,
birbirine koşuyordu...

- Sabahattin Ali